September 2026
De tafeljunst als verlengstuk van de architectuur
Een woning leest men niet alleen in haar volumes, maar in de gebaren die zij mogelijk maakt. Een tafel dekken onthult wat de architectuur al had uitgesproken: een materie, een licht, een intentie. Van de kalkpleisters ven een Gentse townhouse tot de zwarte ramen die een Brabants park omkaderen, van de doorlopende Mortex van een Knokke appartement to. De Bourgondische tegels ven een Kempense villa: elk pand heeft zijn grammatica. Voor elk zochten wij het servies dat haar verlengt. Niets als decoratief accessoire, maar als slotregel van eenzelfde schrift.
